در ماههای منتهی به پایان سال 2011 و خروج نظامیان آمریکایی از خاک عراق، سیاست مداران آمریکایی با محوریت جیمز فرنکلین جفری - سفیر ایالات متحده آمریکا در عراق و ژنرال لويد اوستين - فرمانده نظامیان آمریکایی در عراق تمام توان خود را برای تمدید قرارداد امنیتی و حضور خود در عراق به کار بستند. گفته میشود باراک اوباما رئیس جمهوری ایالات متحده، خود بارها از نوری مالکی نخست وزیر عراق و همچنین جلال طالبانی رئیس جمهوری عراق درخواست تمدید قرار داد امنیتی با این کشور را مطرح کرد، که با مخالفت آنها مواجه شد.

به گفته محققان آمریکایی، پس از خروج نظامیان کشورشان از خاک عراق، جمهوری اسلامی و گروههای ذی نفوذش تمام صحنه سیاسی عراق را تصاحب خواهند کرد. برای مثال ؛ آقای "فردریک کیگان" مدیر پروژه تهدیدهای بنیادی در مؤسسه اینترپرایز آمریکا در مقاله ای با عنوان "ارزیابی تهدید عراق" که در می 2011 منتشر شد، پس از مقایسه توان نظامی جمهوری اسلامی ایران و عراق، تنها راه ایجاد دولتی مستقل - بخوانید وابسته به آمریکا- در عراق را باقی ماندن نیروهای نظامی آمریکا در این کشور دانست و تأکید کرد اگر چنین اتفاقی نیفتد، نیروی قدس و جریان های سیاسی ذی نفوذش سرتاسر عراق را در اختیار خواهند گرفت، و این مسئله فقط شامل عراق نمیشود، چرا که با تصاحب عراق، میزان نفوذ جمهوری اسلامی در سایر کشورهای خاورمیانه افزایش خواهد یافت و در نهایت اینکه نفوذ جمهوری اسلامی ایران در خاورمیانه، بزرگترین تهدید برای امنیت ملی آمریکا به حساب می آید.
اما به دلیل بینش سیاسی و درک عمیق مردم و مسئولان عراق، مسئله تمدید قرار امنیتی آمریکا و عراق هرگز اتفاق نیفتاد. بدین جهت آمریکایی ها ایجاد سفارتخانه ای چندهکتاری با چندهزار پرسنل را در دستور کار خود قرار دادند تا شاید بتوانند نفوذ خود را در این کشور حفظ کنند. اما همانطور که پیش بینی میشد، افتتاح چنین سفارتخانه ای هم راه به جایی نبرد. یکی از دلایل چنین پیش بینی این است که اشغالگران آمریکایی در سال 2008 ، زمانی که حضور نظامی در این کشور داشتند و دستشان برای تقلب در انتخابات باز بود -که چنین کاری هم از جانب آنها صورت گرفت- و هنگامی که چهره های سیاسی همراه با آنها جایگاهی در بین مردم داشتند، شکستی بی سابقه و شرم آور را در صحنه انتخابات پارلمانی خوردند؛ اکنون که ناظران انتخاباتی همگی توسط حکومت مرکزی عراق انتخاب میشوند، طبیعتا وضعیت آمریکا و وابستگانش در انتخابات های آتی بسیار وخیم تر خواهد بود. چرا که اکثر مهره هایشان در عراق سوخته اند، و تنها چند مهره به درد نخورد برایشان باقی مانده است.
اما -خوشبختانه- از دیگر اشتباهات استراتژیک آمریکا، سوزاندن همین چند مهره موجود خود در صحنه سیاسی عراق بود. سیاستمداران آمریکایی تصور میکردند با ایجاد نا امنی در عراق پس از خروجشان از این کشور، همه به اهمیت حضور نظامیان آمریکایی در عراق پی میبرند و مسئولان عراقی از مسئولان آمریکایی درخواست همکاری برای حفظ امنیت کشورشان میکنند. در صورتی که این بار هم تیر آمریکایی ها به خطا رفت. حکومت مرکزی عراق نه تنها توانست تا حدی با انفجارها و ناامنی ها مقابله کند، بلکه توانست سرنخ اصلی این انفجارات را شناسایی و به مردم معرفی کند. ارتش عراق با همکاری گروهی از معاونت اطلاعات دفتر نخست وزیری پس از بررسی های متعدد، طارق هاشمی معاون رئیس جمهور عراق - که از متحدان آمریکا به حساب می آید- را به عنوان عامل انفجارات تروریستی شناسایی کردند.. چند روز قبل از اعلام این خبر، محافظان طارق هاشمی به همراه یک خودروی بمب گذاری شده که قصد داشتند آن را در نقطه ای از شهر کار بگذارند، دستگیر شدند و اعتراف کردند در ترکیه آموزش نظامی و بمب گذاری را دیده اند، این کارها به دستور طارق هاشمی انجام شده و از جمله برنامه هایشان ترور نوری مالکی- نخست وزیر عراق بود. پس از صدور حکم دستگیری طارق هاشمی در 19 دسامبر2011، وی اتهاماتی را که محافظانش هم به آن اعراف کردند، ساختگی خوانده و به کردستان عراق گریخت. گفته میشود مسئولان آمریکایی و ترکی به سران کردستان دستور داده اند وی را در اقلیم خود نگه دارند. اما روز چهارشنبه ۲۹ دی ماه برخی منابع از دستگیری معاون رئیس جمهوری عراق به وسیله نیروهای واکنش سریع عراق و انتقال وی به بغداد خبر دادند. بهرحال آمریکا و عربستان دیگر مهره ای در عراق ندارد و سران جریان های سیاسی آمریکایی هیچ جایگاهی در بین قاطبه ی مسلمان عراقی ندارند.
با توجه به اینکه نوری مالکی نخست وزیر فعلی عراق اعلام کرده است در دور بعد کاندیدای نخست وزیری نخواهد شد، بهترین فرصت برای احزاب شیعی(حزب الدعوه-مجلس اعلی و جریان صدر)، کردها و اهل سنت عراق است که با احیای مجدد "ائتلاف یکپارچه عراق" تحت اشراف آیت الله سیستانی، حکومت را کمافی السابق در دست گرفته و معدود باقی ماندگان رژیم بعث و وابستگان به آمریکا را برای همیشه از صحنه سیاسی عراق حذف کنند. البته متأسفانه، اظهارات برخی سیاسیون چنین مسئله ای را نفی میکند، با این حال شنیده ها حاکی از آن است که جمع بندی احزاب سیاسی در دور بعدی روی آقای دکتر ابراهیم جعفری و یا یک فردی مشابه به وی خواهد بود، که او هم از داعیه داران مبارزه با اشغال عراق توسط نیروهای آمریکایی بود.
مرتبط:
- فیلم دستگیری محافظان طارق الهاشمی
- آیا طارق الهاشمی آمریکا را به عراق باز میگرداند؟ (سایت برهان)
جالب:
فیلم شکنجه نوری زاد (وبلاگ مصطفی قره باغی)
پ.ن:
- قال الله تعالی:[یامحمد]لولاک لما خلقت الافلاک، و لو لا علیًّ لما خلقتک، و لو لا فاطمة لما خلقتکما
عصمت داوری نبود اگر نبود فاطمه ... جنت و کوثری نبود اگر نبود فاطمه
هیچ پیمبری نبود اگر نبود فاطمه ... احمد و حیدری نبود اگر نبود فاطمه / یازهراء (س)
و ما همان هاییم که پرچم اسلام را در آن سوی افق بر زمین خواهیم کوبید...