6. 8 آذرماه 1390 دانشجویان بسیجی دانشگاههای تهران از ساعت 15 تجمعی اعتراض آمیز به اقدامات تروریستی انگلیس، در مقابل سفارت این کشور در خیابان فردوسی برگزار کردند. بعد از اتمام سخنرانی اساتید و دانشجویان، عده ای از دانشجویان با پلیس درگیر شدند و پس از آن چند نفرشان از دیوار سفارت بالا رفتند تا پرچم انگلیس را به پایین بیاورند. بعد از چند دقیقه عده  زیادی از دانشجویان با شور و حرارت انقلابی از دیوار سفارت بالا رفته و داخل سفارت شدند. بعد از چند ساعت و با اولتیماتوم نیروی انتظامی، دانشجویان از سفارت خارج شدند.

7. نگارنده در مقام ارزش گذاری حرکت دانشجویان در هشتم آذرماه نیستم؛ اما چیزی که با چشم خود دیدم حاکی از آن بود دانشجویان بسیجی -که بعدها تسخیرکنندگان نام گرفتند- با یک هدف مقدس جلو رفتند و آن پیشبرد اهداف انقلابی حضرت امام(ره) و مقام معظم رهبری بود. اینکه حرکتشان درست بود یا غلط، بحث دیگری است که در این نوشتار نمیگنجد، اما با صداقت تمام به آنچه که بدان رسیده بودند، عمل کردند. در حین تسخیر و چند ساعت پس از تسخیر بیانیه ها و اعلامیه های اعلام برائت از دانشجویان بسیجی شروع شد. طبیعتا از یک سری از نهادها انتظار چنین کاری میرفت و باید هم انجام میشد. یک سری دیگر -چه اعلام برائتشان درست باشد چه اشتباه- برادری و صداقتشان برای نیروهای متعهد و ارزشی ثابت شده است. اما چیزی که اعجاب آور و بعضا باعث تأسف بود، اظهار نظر و اعلام برائت برخی افراد بود که از ابتدا انتظار آن نمیرفت، حمایت کنند، اما اصل اظهار نظرشان در این مورد هم تعجب آور بود. کسانی که سال به سال راجع به حوادث کشور صحبت نمیکنند، نشسته اند ببینند بسیجیان چه کار میکنند، تا حرکتشان را محکوم کنند. فتنه گران و افراد به اصطلاح اصلاح طلبی که اقدامات تروریستی آمریکا و اسرائیل را که ارتباطی با جناح بندی سیاسی داخل کشور ندارد و جزو منافع ملی به حساب می آید، محکوم نمیکنند، ولی حفظ منافع ملی بریتانیای کبیرشان هرگز از قلم نمی افتد. یک ماه و اندی از تسخیر سفارت انگلیس در تهران میگذرد، تعداد مصاحبه ها و مقالات را راجع به تسخیر و تعداد مصاحبه هاو بیانیه هایشان را راجع به ترور شهید مصطفی احمدی روشن در روزنامه ها، مجلات و سایتهای اصلاح طلبان قیاس کنید، طبیعتا خواهید دید که قیاس مع الفارغ است. شایان ذکر است همه این نوشتار برای یادآوری است، وگرنه روشن است جناحی که آن نامه کذایی را در سال 2003 به مقامات آمریکایی ارسال میکند و در آن رسما از حزب الله و حماس - که در صف اول نبرد با اسرائیل هستند- اعلام برائت میکند و متعهد میشود که از جریانات مذکور حمایت نکند، توقع محکومیت ترور شهید احمدی روشن و سایر اقدامات تروریستی رژیم صهیونیستی توقعی بیجاست.